Türkiye’nin en temel sorunlarından biri olan geçim ve istihdam ilişkisi konusunda önemli gelişmeler yaşanıyor. Son zamanlarda asgari ücretin ortalama gelir seviyesine yükseldiği, nitelikli personelin ise 60 – 90 bin TL arasında ücretlendirildiği bir dönemdeyiz. Ancak maalesef, birçok çalışanın asgari ücret ve yevmiyelilerle geçinmekte zorlandığını görüyoruz. Türkiye’de gelir seviyesinin asgari ücret civarında dolaştığı bir ortamda, yetenek açığının büyüdüğü ve sanayinin sürekli personel kaybettiği ortaya çıkıyor.
İŞKUR verilerine göre açık iş ilanlarında, iş arayanlar arasında garsonluk, güvenlik görevlisi ve tezgâhtar pozisyonları en çok talep görenler arasında yer alıyor. Kariyer.net’in araştırması da çalışanların %60’ının yeni iş arayışında olduğunu gösteriyor ve bu arayışın temelinde tatmin edici maaş beklentisi yatıyor.
Önümüzdeki dönemde büyük bir sirkülasyon alarmı çalıyor gibi görünüyor. Ayrıca, 18-25 yaş arası gençlere yönelik işe ilk adım programı ile işsiz gençlerin iş hayatına kazandırılması hedefleniyor. Ancak, çalışanların çoğunun geçim sıkıntısı çektiği bir dönemde bu programın başarılı olması zor gözüküyor.
Hali hazırda çalışanların geçinememesi ve daha yüksek ücretli iş arayışları, reel sektöre yönelmelerine neden olabilir. Ülkenin %55’lik bir kısmının hizmet sektöründe istihdam edilmesi ekonomik açıdan risk oluşturabilir ve ücretlerin düşmesi beklenebilir. İşverenlerin brüt ücretlere dayalı desteklerinin yetersiz kalması da meseleyi daha da karmaşık hale getiriyor.
Ücretlerin açlık sınırıyla mukayesesi yapılması ve emeklilerin yaşam standartlarının düşük olması, ekonomik açıdan ciddi zorluklara yol açabilir. İnsan odaklı bir ekonomi politikası olmadan, sürdürülebilir bir ekonomik yapı kurmak mümkün değildir. Eğer insanın değeri göz ardı edilirse, borçlarla dönüşen bir tüketim toplumu yaratmaktan öteye gidemeyiz.
E-posta: [email protected]
